24 Apr 2014

Immejurkie gaat in tattoos


Iedereen onder de 30 wist het allang, ik moest het via de bbc horen. Ik geloof namelijk pas iets, als de bbc het zegt. Ik deel mijn ontdekking graag met al die anderen van boven de 30. Het gaat over een heel nieuw werkterrein voor de copywriter, werkzone eigenlijk. En het allermooiste is, dat alles wat wij copywriters op (‘op’, ja) die zone mogen schrijven, ook echt blijft. Voor altijd en eeuwig. Heel veel mensen krijgen het te zien, partners, verpleegkundigen, je fitness-trainer, je vrienden, je oma. Daar wil ik wel knappe copy voor schrijven. Gaat vaak wel in het Engels, of in het Latijn. Hoorde dat Beckham een latijnse tekst heeft of hebreeuws ofzo. Kweeniehoor. Maar goed, u vraagt, wij typen. Een early adopter van dit fenomeen zegt er dit over

Why text and not a picture? "I can't think of an image that would have the same emotional meaning as a quote,"

Voor een copywriter als Immejurkie is dat echt verrukkelijk goed nieuws. Enige uitdaging is dat ik deze nieuwe doelgroep nog niet ken. Wie zijn het? Moet ik ervoor naar Amsterdam en dan voor zo’n shop gaan posteren? En doe ik dan m’n werkjurkie aan of iets hips? Moet ik er zelf ook een hebben? Ach wat, ik ga naar Amsterdam, op naar de tattooshop. Inspelen op de nieuwe trend: copy op je koppie of waar dan ook. De tijd van roses en skulls is echt voorbij in de wereld van tattoos. Text tattoos, geweldig. Nog even checken of dat dan in spiegelbeeld moet of  juist niet en whoosh Immejurkie goes tattooshop.

23 Apr 2014

ZorgJurkie en het kilo zilver


Zorgfinanciering is echt niet wat je denkt. Bewijs:
Afstudeeronderzoek bij een ziekenhuis in Rotterdam (jaren '90), gespecialiseerd
in tropische ziektes. Wow, je mag een onderzoek doen onder huisartsen naar hun verwijsgedrag. Of ze ’t wat vinden, dat ziekenhuis. En welke specialist een hork of een slager is, welke ok is en welke niet. Tralala, je leest eens even een middagje Kottler’s Marketing en je weet hoe het moet. Easy. Je tuft door de Rotterdamse contreien naar huisartsen die best willen vertellen waarom ze de dermatoloog zo goed vinden en waarom de KNO matig of juist super is. Na een maand of wat heb je alles tamelijk foutloos op papier gezet. Je voelt al dat het empirisch onderzoek je theoretische onderbouwing overtreft, maar joh, ’t gaat om ’t resultaat. Voltallige medische staf is uiterst tevreden, terwijl de huisartsen echt niet altijd mals waren. Scriptiebegeleider universiteit vindt ‘t ook fantastisch, maar ja, beetje te praktisch. Theoretische onderbouwing, hm tja. Meer dan een 6 zit er niet in. Krent. Geneesheer-directeur is wel bijzonder tevreden. Die heeft nu een wetenschappelijk verhaal, waarmee hij zijn staf kan aansturen. Zo tevreden, dat ik een vrij duur cadeau mag bedenken. Dikke Van Dale, dat is wat ik wil! Als de ziekenhuisbaas me later officieel bedankt, krijg ik het cadeau. Een zwaar blokje, ingepakt in een hostessensjaaltje. Da’s geen Dikke Van Dale. Ik pak het uit. Een kilo zilver. Van welke oceaanstomer is dat gevallen? Ik heb het hem niet gevraagd, ben met dat zilver in m’n rugzak naar huis gefietst. Dat kilootje heb ik nog steeds. Doctorandus of MA ben ik volgens mij ook nog. Maar dat ik sinds dat kilootje zilver nog snap hoe zorgfinanciering werkt, nee, dat dan weer niet.

Immejurkie zegt wat over cola, kerk en paus


Cola is heerlijk, je weet niet hoe ze het maken of waar ze het maken, maar je koopt ’t. Met suiker of zoetstoffen, kleurstoffen, koolzuur waar je gebit van afbrokkelt, maakt niet uit. In foute blikjes, plastic flessen waar  je hele eilanden van kunt maken in een of andere oceaan, literflessen, alles. Is echt overal slecht voor, maar ja he, ’t is zo lekker. Just for the taste of it. Coca Cola Inc geeft miljarden uit aan marketing, zodat we het spul met zijn miljarden blijven drinken. Dat doen ze zo: Coca Cola’s marketing speelt vrolijk in op je levenslust, op je hang naar avontuur, op je leef-bij-de-dag gevoel, op ‘celebrate life’. Coca Cola zegt niet: als je je eenzaam, ziek, alleen, somber, brak, hopeloos of erger voelt, ga dan cola drinken. Ik zou dan snel van de cola af zijn. Het is niet de associatie die ik zoek. Niet dat ik nu wel volcontinue aan de cola zit, maar ik voel me wel vrij behoorlijk In Charge met zo’n flesje aan mijn lippen. Niet met een tuttig glas cola in een cafe of zo,  het moet een flesje, desnoods een blikje zijn.

Dan de kerk. Net als bij cola, weet niemand zeker waar ‘het geloof’ is gemaakt of waar - bij wijze van spreken - de fabriek staat, wat erin het geloof zit en hoe je het bewaart. In ieder geval niet koel en donker, dat weet ik wel. En er zijn heel veel mensen in de hele wereld die naar een soort van kerk gaan. In ons land steeds minder. Komt dat soms door de kerk ‘marketing’, die vaak precies het tegenovergestelde is van colamarketing? Zeker de wat traditionelere kerkboodschap gaat over troost, rust, bezinning. De kerk vangt je op in barre tijden. Dat is goed en dat is nodig - als je wat oudere mensen benadert die van alles hebben meegemaakt. Maar als je jonge mensen benadert, wat zeg ik, ook als je oudere mensen benadert, kun je volgens mij beter ietsjepietsje cola door je verhaal doen. Ietsje meer blijdschap, meer celebrate life, blij zijn met nu. Kijk maar naar de paus.

Ik ben niet katholiek, hoewel je dat met paus Fransiscus bijna zou worden. Dan kan zelfs die hele hierarchie en geschiedenis van macht je niet meer schelen. Want paus Fransiscus doet een scheutje cola door zijn oprechte en nederige menselijkheid. Die cola heeft hij van nature. Niet expres en het gaat ook niet over dollars, maar hij bereikt net als cola wel miljarden mensen. Dit is zijn cola: Hij laat een ziek kind een ritje maken in zijn pausmobiel, hij veilt zijn Harley Davidson voor een goed doel, hij maakt selfies met willekeurige toeschouwers en nodigt daklozen uit op zijn verjaardag. Alleen daklozen, verder niemand, nog geen onderkardinaal. Het mooiste voorbeeld vind ik dat telefoontje naar het nonnenklooster op Oudejaarsavond. De paus wil ze alvast Gelukkig Nieuwjaar wensen, maar ze nemen niet op. Maakt niet uit, denkt de paus, dan spreek ik wel een voicemail in: “Goeienavond, met de paus, waar kunnen nonnen nu zo druk mee zijn, dat ze de telefoon niet opnemen? Ik bel straks nog wel terug, groetjes.”

Dat maakt vrolijk. Dat is een vleugje alledaagse cola in de kerk. Verder gaat de vergelijking absoluut niet op, geef ik meteen toe, maar met celebrate je alledaagse life, vrolijk-zijn-in-barre-tijden, daar maak je mensen blij mee. Het werkt in alle soorten marketing, van finance tot religie tot jurkies. Je hoeft niet overal liters cola in te gieten, het moet wel maatwerk zijn. Puzzel gewoon wat met segmenten, conversies, clicks, A en B-tests en calls to action en maak ze vrolijk. En als je klaar bent neem je nog een colaatje. Uit een flesje he, anders werkt ’t niet.


21 Apr 2014

Immejurkie never had a baby in a tree.


Did I tell you about this lady who had a baby in a tree?

Ik heb echt ontzettend last van m’n rug.
Oh ja dat heb ik ook, maar bij mij is het waarschijnlijk een dubbele hernia. Kunnen ze niks aan doen. Jij kunt tenminste nog lopen, zie ik.
Crisis zeg, wat heb ik een blokhoofd, komt zeker van de hooikoorts
Oh ja zeg ik ken iemand die dat heeft, die kan nooit meer naar buiten alleen maar in zo’n astronautenpak. Dat is pas erg.
Weet je wel hoeveel huiswerk en toetsen ik deze week heb?
Oh ja ik heb gehoord dat ze in Engeland geen schoolvakanties meer hebben, moeten altijd studeren, zonder studiebeurs by the way, dus dat is andere koek.
Weet je dat ik 30% van mijn tijd in de file sta?
Oh ja, nou valt nog mee, ik sta soms van 07u tot 11u vast, kan zo weer naar huis.
Weet je hoe hard je moet ploeteren, als ondernemer en alles en dan nog die ziekte enzo?
Oh ja, erg zeg, did you hear about this lady who had a baby in a tree? Nou er was daar dus een overstroming totaal onverwacht en die vrouw moest bevallen, kon niet meer vluchten, is wanhopig in een boom geklommen terwijl ze dus al weĆ«en had en is daar high up in the tree bevallen van d’r baby en is toen pas na 18 uur in de stromende regen gered, gelukkig hebben ze het allebei overleefd. Waar had jij ook alweer last van? Je werk ofzo? Get over it. Remember the lady who had a baby in a tree.
Immejurkie kan veel zeggen, but she never had a baby in a tree.

Mail bij nieuw jurkie