18 Sep 2014

Je schrijft leuker dan je bent


Op de terugweg van een begrafenis, jaar of 5 geleden, luisterden we naar Laura Pausini. In ’t engels zeggen ze dan: it mellows me. Dat deed Laura ook met haar stem. Absoluut toonzuiver. Ze is zelf een symfonie. Ik las ooit ergens dat ze dat van haar vader had geleerd. Vanaf dat ze kon lopen, ofnee, geluid maken. Toonzuiver. Mooi woord, toonzuiver. En dan zingt ze ook nog in het Italiaans. Goed, die terugweg van de begrafenis. Stilletjes zitten we met zijn vijven in de auto. Dochter van (toen) 8 zit met ’t dvd-hoesje te spelen. Kijkt eens goed naar La Pausini en stelt vast: nou, ze zingt mooier dan ze is. Bingo. Ook al zeg ik altijd: niemand heeft zichzelf gemaakt – dochter had wel gelijk. Waarom ik dit vertel? Omdat het met schrijvers ook zo is. Mij zul je niet zien bij een talkshow op tv (stel dat ze me al vroegen). Ik schrijf leuker dan ik ben. Echt hoor, zit nu bijvoorbeeld met boterhammetje pindakaas-want-de-vleeswaren-zijn-op en koude thee een stukkie te schrijven, terwijl ik eigenlijk moet werken. Weleens een interview met Mulisch gezien? Dat bedoel ik. Zijn woorden zijn mooi, dat wel. En Barack at home, zou die thuis de hele tijd Yes we can zeggen als Michelle vraagt of hij de dishwasher wil uitruimen? En ach, het is ook wel prima, leuker schrijven dan je bent. Of leuker koninginnen dan je bent. Komt bijna niemand achter. Bij mij ook niet. Heerlijk.


17 Sep 2014

Taaljurkie's Troonrede

Net Prinsjesdag geweest, met Troonrede en al. Deed me denken aan een voorvalletje van een paar jaar geleden. Ik dacht toen dat het een goed idee was om te leren hoe je een speech schrijft. Als je een paar toespraken waar dan ook hebt gehoord, snap je dat wel. Dat was business, dus inschrijven maar. Hele dag in zaaltje met andere bijna-speechschrijvers. Je moest wel iets met humor doen, niet teveel, je moest iets pakkends doen en in drie delen. Doet Obama ook en die is de baas (ook al lijkt hij je beste vriend). We hadden een bloedserieuze trainer. Ze geloofde in grammatica. Daar ontklikten we al. Maar ze wilde graag dat we iets leerden. We mochten zelfs onze eerstvolgende speech aan haar mailen, dan zou ze advies geven. Laat ’t nou net Prinsjesdag zijn geweest. En ik zat nog zonder speech. Dus plukte ik de Troonrede van internet, haalde dat Geachte leden etc eruit en stuurde het verhaal aan de trainer. Of ze ook dacht dat het puntiger kon. Haha. Krijg ik twee dagen later een gecorrigeerde troonrede terug. Met serieus advies voor een betere structuur. Wat, ik bedoel, WAT, doe je dan? Terugmailen dat het een geintje was? Bedanken voor de moeite? Zeggen dat je het zult doorgeven? Je kunt niets doen. Behalve besluiten dat grapjes per mail niet altijd grappig landen.



Immejurkie’s finest hours. 1.


Immejurkie’s finest hours, nr 1.
Het is echt gebeurd, een jaar of 6 geleden. Werkte voor een mooi tijdschrift van een grote Nederlandse bank. Keurige kwaliteit voor clienten van private banking. Kun je niet met grappen en grollen aan komen zetten. En het was altijd bloedspoed. Op maandag belden ze me, of ik op dinsdag een telefonisch interview met de heer Ad S. van KPN kon doen. Tuurlijk joh! Meteen googelen, groen logo, dat wist ik wel, iets met telefonie, ook iets met kabels, ofnee, glasvezels? Een middag, nacht en ochtend lezen verder, was ik volleerd KPN-er. Omzetcijfers, strategie, CV van Ad S., analistenvisies, alles. Klokslag 14:00u gaat de telefoon. De personal assistant van Ad S. Gelukkig zit ik al een uur klaar met 2 recorders (1 extra voor ’t geval dat), pen, laptop, al die cijfers en mijn 20 briljante vragen. En ja, daar heb je hem. Ik doe ijsbrekerig leuk en zeg: “Meneer S, ik heb een competitive edge ten opzichte van u.” Meneer S: “Ojaa?? Wat dan?” Ik: “Ik weet wel hoe u er uit ziet, maar u weet niet hoe ik eruit zie. Haha.” Toen vond ik dat grappig. Maar Ad S. was onverwacht nog veel grappiger: “Vertelt u eens, bent u blond?”. 

Mail bij nieuw jurkie