21 Nov 2014

ZorgJurkie geeft de regie uit handen.


WAAAAT??? Het klopt. Ik geef de regie uit handen. Vooral die over de zorg die ik ontvang. Regie is namelijk een woord dat helemaal niet bij zorg hoort. Regie betekent ‘artistieke leiding’.
Toen ik Beleid en Management van de Gezondheidszorg studeerde, erg lang geleden, was het enorm modern om over vraaggestuurde zorg te praten. Twintig jaar verder is het nog niet helemaal gelukt met het inrichten van die vraaggestuurde zorg.
We hebben er alleen een ander woord voor gekozen: Regie. Een lekker vaag woord. De zorginstelling denkt: hop, hier heb je een te klein budget en je komt er wel uit, ook al ben je te ziek om het allemaal te snappen. En noemt dat: de regie teruggeven. De politicus denkt: belachelijk! Natuurlijk heeft de patient de regie, wat dacht je dan? Waarmee de politicus precies hetzelfde dreigt te doen als de zorginstelling: over het hoofd van de patient heen beslissen wat goed voor hem is.
En iedereen bedoelt het goed, maar zoals de engelsen het zo treffend formuleren: they’re barking up the wrong tree.
Ik leg het uit met het voorbeeld van het ParkinsonNet. Hebben een knappe site neergezet, met alle zorgverleners die je eventueel nodig hebt, op een rij. Even je plaatsnaam intikken en voila, alle gegevens op je scherm. Niemand heeft het over regie of over vraaggestuurde zorg. Nee, de zorgverleners presenteren zich gewoon overzichtelijk. Dat heeft dus alles met service te maken. Bij de Albert Heijn ligt alles ook geordend in het schap, zwiepen ze de hele santekraam ook niet door elkaar om vervolgens te zeggen: zo, we geven de regie aan de klant. Dat zeggen ze niet, want dan komt er niemand. Sterker nog, je krijgt er een allerhande bij, zodat je precies weet wat je wanneer moet doen.
Dat is wat er mist in de zorg. Regie en vraaggestuurde zorg zijn mooie woorden, echt, heerlijk. Kun je uren over praten, je kunt er zelfs een hele studie voor optuigen. Ik weet dat toevallig. Maar ik weet toevallig ook, dat als je respect hebt voor je client, patient of hoe je iemand ook noemt, je met duidelijke informatie, routes en keuzes moet komen. Zolang je dat niet doet, zolang je de navigatie door je zorgaanbod verbergt, zolang is de patient aan jouw beslissingen of die van de politiek overgeleverd.

20 Nov 2014

The gift that keeps taking.

Als je eens een jurkie wilt HOREN, klik dan op de link hieronder.



Vandaag haal ik een wat onbekender jurkie tevoorschijn. ’t Jurkie hangt nu te wapperen in een tijdschrift met iets van 15.000 lezers, op een congres met honderden zorgverleners.
Het is een crisisjurkie, echt een takkeding, totdat je er een beetje aan went. Dan vergeet je weleens dat je d’r aanhebt. Tiladidom, dit gaat goed, denk je dan. Maar net als je er aan gewend bent, gaat ’t jurkie lastig doen. Verdorie, moet ik weer wennen. Je dokkie zegt: dit jurkie is niet meer dan een kwaaltje, geniet nog maar even. Hij zegt niet dat de jurkies die hierna komen, steeds minder lekker gaan zitten, want hij weet dat jij dat weet.
Je denkt terug aan toen je hoorde dat je een jurkie aan moest, dat je niet wilde. Het was net alsof je de 50.000ste bezoeker was, maar dan anders. Alstublieft mevrouw, het spijt ons, maar deze is van u. Out of the blue. Sommige mensen lopen 10 jaar te tobben, voordat ze weten wat er is. Ik 10 minuten. Baf. Toch beter, 10 minuten.
Je leven loopt ineens taps toe. Je bent bang voor alles wat er bij dat jurkie hoort. Daar gaat dat artikel in dat tijdschrift over. Bang voor alles wat jou en dus je gezin bedreigt. Je accepteert het niet, ik in ieder geval niet. Je gaat gewoon  door, struggling on, totdat je snapt dat je kunt kiezen. Voor The Bright Side of Still. Voor alles wat je kunt, voor alles wat je krijgt. Ik wist niet dat er zoveel cadeautjes voor me klaar lagen. Elke dag ligt er weer een stapeltje. Elke dag als je je man en je kinderen ziet en hoort en voelt. Cadeautjes komen ook als gesprek of gesprekje, ik ben dol op gesprekken. Bij de cadeautjes zit elke dag vrijheid, hoe hard ik ook moet werken in ons bedrijf. Vrijheid als je op je ouwe mountainbike kunt stappen en zelf met een fietssleuteltje de ketting weer om het blad kunt leggen. Als je in je eigen bed stapt. Met dat jurkie en al, dat wel. Cadeautjes, elke dag. Teveel om uit te pakken soms.
En dan ineens loopt je leven helemaal niet meer taps toe. Man hou op schei uit je moest eens weten wat ik allemaal ga doen. Heb ik het niet over Rome of New York ofzo, maar over alle dagen waarop we alledaagse dingen mogen doen. Wat nou taps. Bang, ja, dapper, absoluut, tranen ook, elke dag.

En elke dag ben ik het met Michael J. Fox eens: Parkinson’s is the gift that keeps taking. 

Dokterstaal vs Loodgieterstaal

Weleens bij een medisch specialist geweest en weleens een loodgieter in je huis gehad?
Na deze column weet je het verschil tussen dokters- en loodgieterstaal. We beginnen met de loodgieter.
Komt de loodgieter, dan is je afvoer is altijd Vreselijk Verouderd. “Nou mevrouw, u heeft wel op een tijdbom gezeten, ik weet niet wie dit heeft aangelegd, maar u mag blij zijn dat ik er ben, dit is echt totaaaal fout gedaan. Sjongejonge mevrouw, mag ik vragen wat u dat heeft gekost? WAT? Wat een cowboys! U heeft wel echt mega pech, ik heb veel gezien, maar zo erg als dit, nee, dat zie ik niet vaak. Ik kan u wel helpen hoor, maar ik ben bang dat dat wel een paar centen kost, maar goed, dan kunt u er weer een hele tijd tegen aan.”
Dat kan een medisch specialist niet zeggen. Zou mooie boel zijn. “Zooo mevrouw, eventjes door de scan, waaaaaat.....welke malloot .... hallo hey ... dat u nog kunt functioneren....vreselijk...ik heb veel gezien, maar....sjonge....nou u bent net op tijd zeg.”
Dat zegt-ie niet. Een arts is aangewezen op het woord Beetje. Picture this: je zit bij een arts en je bent totalemento finalemento over je rooie. Die hele doos tissues heb je al weggesnotterd en bij gebrek aan prullebak in je handtas gestopt. Een arts zegt dan ongeveer zoiets: “Ik heb het idee dat u een beetje overstuur bent. Misschien moet u een beetje ontspannen. Of het een beetje loslaten.”
Dan weet je zeker: dat “beeeetje” betekent helemaaaaal niet een beetje. Als de arts op zijn loodgieters zou communiceren, was het:  “Mevrouw, het is allemaal helemaal niet best, maar doe normaal, anders krijg je nog een hartaanval ook en dan zijn we met z’n allen nog verder van huis. Wees blij dat ik er ben, want ik pak het tenminste goed aan.”  Dat gaat niet.
Ik snap ze wel, de loodgieter en de dokter. Een beetje dan. Die loodgieter moet de extreme urgentie van onmiddellijk ingrijpen aan jou zien te verkopen en zichzelf onmisbaar maken. Marketing op zijn best. De arts moet soms ook met extreme urgentie ingrijpen, maar wil je niet over de kling jagen.
Dus moet je maar een beetje afwachten hoe het gaat, maar meestal houd je die rugklachten of die allergie of die symptomen wel een beetje of een beetje erg. Het is natuurlijk ook een beetje een leeftijdsding, dat hoort er toch een beetje bij. Daar wen je wel aan hoor, beetje bij beetje.

19 Nov 2014

De vakantiestress van de dokter.

Je denkt: die dokter heeft nooit stress als ze met vakantie gaat, want die hoeft geen geultjes te graven om d’r tent. Dokters kamperen namelijk niet. Tenminste, niet de dokters die ik ken. Maar die dokter heeft wel stress. Traditionele vakantiestress heeft ze niet. Je weet wel, op het laatste nipper je eigen jurkies in het voorvakje van een tas proppen. Je was zo druk met iedereen z’n zwembroek, dat je je eigen zomergevalletjes was vergeten. En je moest nog naar de drogist voor zonnebrand, een complete verbandset en anti-slangengif- of hebben ze geen slangen in de Eiffel? Ik ken mensen die pas bij het intikken van de tomtom, ’s ochtends in de volgepakte auto op de oprit, ontdekken waar ze heen gaan met vakantie. Heey, dacht dat we naar de Dordogne gingen? Is dit wel het goeie adres? Ja, hm, het tomtom-routestreepje loopt nog een eindje door. Ahmaaknieuitjoh. Ik weet toevallig dat dat een topvakantie werd, met een topjurkie.
Die compleet normale vakantiestress heeft een specialist niet. Ze heeft die studie geneeskunde ook gehaald plus specialisatie, dus dan kun je wel wat hebben. Grote kans dat ze ook lid is geweest van een studentenvereniging, slapeloosheid is ze gewend, heeft ze ook altijd tijdens diensten. Onze dokters hebben een ander soort stress.
Even een aanloopje: stel je bent copywriter en je gaat met vakantie in een bijzonder oord: overal om je heen zie je teksten, letters en copy. De ene rammelt nog harder dan de ander. En columns, waar je ook kijkt, alleen maar columns en de meesten zijn maar zo-zo. Terwijl jij zelf zooo goed weet hoe het moet! Gek word je er van. En je mag er niets van zeggen. Dat vinden mensen niet leuk. Ze zijn namelijk met vakantie. Gelukkig is dit niet echt. Er lopen nooit columns rond.
Je voelt hem al aankomen he? We naderen inderdaad de vakantiestress van onze dokter. Die ziet haar werk dus wel overal rondlopen. Gaat ze lekker op het strand liggen, crisis, iedereen te dik, te dun, te bruin, te lui, verzin het maar. En wat loopt die ene mevrouw raar, die zou echt eens even door de scan moeten. Oef, heb je die man horen hoesten? En doorroken he, doorroken. Lekker bezig. Dat kind! Volgens mij hoort dat kind niet goed, die reageert niet op haar ouders, dat ze niet even bij de kno langs gaan. Gek.
Zo is dat dus voor onze dokter. Dat is erg, heel erg. Ze kan niet eens rustig naar de six-packs van het WK kijken, want die krijgen in haar beroepsverbeelding allemaal een sporthart en versleten knieën of iets met kruisbanden.
Onze dokter kan maar beter niet met vakantie gaan. Gewoon in d’r eentje op de poli blijven zitten. Er komt toch geen mens, want iedereen is met vakantie. En ze komen echt niet bij haar hoor, met die slangenbeet. Zul je altijd zien. Hebben ze een keer een fijne slangenbeet, gaan ze naar de ehbo van een of ander ziekenhuis in het buitenland.
Arme dokter. Weet je wat, ik maak vlak voor m’n vakantie nog even een afspraak voor een consult. Kan ze eens rustig d’r doktershart luchten. En dan zeg ik: dokter, je moet het een beetje loslaten, die vakantiestress, ga gewoon eens lekker in je eigen lege wachtkamer zitten, pak een tijdschrift, Arts & Auto of zo en denk aan al die patiëntes die in een rijdende prullebak denken dat ze naar de Dordogne gaan.
En? Gaat al beter hè. Nou, tot over drie maanden, dokter. Fijne vakantie!

18 Nov 2014

Immejurkie. HoeDoetZeDatJurkie


Hoe doet ze dat allemaal? Al die Immejurkies! Hoezo is ze in ‘t echt directeur Finodex en eigenaar van BureauRobijn.nl en sport ze 4 keer per week en heeft ze 3 kinderen en doet ze ook nog iets met een snoeischaar en een heg en pianoles en heeft ze ook nog wat was het ook alweer iets ergs alzheimer nee alpenkreuzer nee oja shit parkinson ja dat was het en doet ze vrijwilligerswerk, netwerken, man, hoe doet ze dat dan met al die Immejurkies?
Dit is hoe ze dat doet met die Immejurkies.
1. In een halfuur. Als een Immejurkie niet binnen een halfuur klaar is, gaat ze de prullebak in. Niet goed genoeg jammer helaas dommage bad luck had je maar sneller moeten zijn want alleen wat snel is, is goed.
2. ImmeUppieJurkie. Ik schrijf alleen ImmeUppieJurkie, volgens het principe van ik-kan-niet-plassen-als-je-kijkt. Dan moet je wel snel zijn, want er kan elk moment iemand bij je komen staan met de vraag of er nog brood is of wanneer je die mailing campagne af hebt.
3. Een Immejurkie ontstaat zonder voorbereiding. Gewoon tien vingers op het toetsenbord leggen en tikken tot je klaar bent. Bijna altijd komt ze zomaar binnenwapperen. Makkie dus.
Komt bij dat ik nooit in de file sta, omdat ons kantoor op 5 min fietsen is, geen kletsende collega’s heb, alleen m’n man en die werkt altijd stug door en-en-en-en...dan kan ik ook nog eens snel typen. Er kan dus echt af en toe wel een Immejurkie van een halfuurtje vanaf. Zo doet ze dat met die Immejurkies.

16 Nov 2014

Immejurkie en de belofte aan de Mooizeggers

Het was nogal een jurkie, die van de MooiZeggers. Ging over mensen die, bijvoorbeeld als politicus, bij andere mensen langsgaan en dan zeggen: mooi, ook zo inspirerend. De column was een hit. Na de Mooizeggers kwam de Uitleg over het begrip Column. Dat dat geen hokje of vakje is, tenzij je er zelf in gaat zitten. Meestal zit ik er zelf in, maar daar hoor je niemand over. Ook de Pittige Column kreeg een pittige ontvangst. Daarin beloof ik, dat ik tijdig aankondig welk woord politici, of wie dan ook, in hun vocabulair moeten opnemen. Dat lekkere woord ‘pittig’ is al lang uit, niet meer zeggen hoor. Is nog erger dan als 48-jarige zeggen dat iets ‘vet’ is.
Goed, lieve Mooizeggers, jullie krijgen van mij de opvolger van Mooi.
Ik heb eerst even wat social media onderzoek gedaan. Hier en daar lees ik het nieuwe woord, maar zuinig jongens, erg zuinig. En ik weet ook hoe het komt.
Jullie geloven er niet in.
De meeste mensen denken namelijk dat het steeds slechter gaat met de wereld. Mooizeggers blijkbaar al helemaal, anders hoorde je het nieuwe woord wel vaker.
Hoe slecht gaat het dan met de wereld? Aantal meisjes dat onderwijs krijgt? Aantal mensen dat omkomt door natuurrampen? Kunnen arme landen sociaal zijn? Oef ja en het aantal arme mensen neemt alleen maar toe. Vraag de gemiddelde Nederlander wat ze denken en ze beantwoorden alle, ALLE vragen over de tendens van deze thema’s fout. De meeste mensen zijn somber, geloven niet in vooruitgang en weten zeker dat vroeger alles beter was. De chimpansee komt gunstiger door de multiple-choice. Volgens de bedenkers van deze Kennisvragen over de Wereld, de Zweedse heren Rosling, zijn we onwetend. We kennen onze statistieken niet.
Ken je die wel, dan zou je weten dat Most Things Improve.

Rosling & Rosling

Meer meisjes krijgen onderwijs, minder mensen komen om door natuurrampen, er is minder armoede en je hoeft geen rijk land te zijn om sociaal te zijn. Klopt dat wel? Ja, dat klopt volgens de statistieken van de VN.
Voelen jullie hem al aankomen, het nieuwe woord? Je moet er wel in geloven natuurlijk. Kinderen die ik ken, geloven er in. En kinderen hebben meer brainpower dan volwassenen. Of dat nou mooi- of lelijkzeggers zijn, zolang het maar mooidoeners zijn. Dat nieuwe woord? Een topper. Vandaag weer een keer of 10 gehoord.
Komt-ie:
BETER!!! Uitspreken als “BEETUHRRR”.

Told you. Most Things Improve.


Mail bij nieuw jurkie