9 May 2015

MoederJurkie


Van alle jurkies in je leven, is er 1 de mooiste en de droevigste. Je moederjurkie. Zelfs als je je kind voor altijd moet loslaten. Dat doe je ook helemaal niet, dat loslaten. Je dacht toch zeker niet dat we haar 16 jaar geleden op 11 mei echt hebben los gelaten? Je dacht toch niet, dat dat kan? Als je kind sterft, laat je haar juist niet los. Je hart breekt, je leven breekt en je moederjurkie wappert troosteloos om je heen. Loslaten? Loslaten hoeft niet. Overdragen wel. En op een dag begrijp je: het gaat niet om ons verdriet, het gaat om haar leven, het gaat om haar. Voor haar geen moederjurkie. Jij hebt nog wel een moederjurkie. Je mag het niet laten verpieteren. Da’s niet goed. Ook al mis je 1 van je 4 kinderen, je moet voor je moederjurkie zorgen. In de was d’r mee, strijken, knoopjes aannaaien, lekker fris. Zo hebben al je kinderen, ook het dochtertje dat je hebt overgedragen, een moeder met een mooi moederjurkie.

8 May 2015

GastJurkie

Deze ImmeJurkie is door een gastschrijver geschreven.

Kwam zomaar binnengewapperd.

Jurkie. Een vrolijk, alledaags woord met een vriendelijke klank. Meestal zijn ze zelf ook vrolijk, in ieder geval niet gemeen of achterop-nrc-azijnerig.

Immejurkie zou wat mij betreft een variant mogen hebben, bijvoorbeeld Immesas of Immehum, Immezelf want Immejurkie impliceert op voorhand dat ’t allemaal om een jurk gaat. Vandaag was ik behoorlijk Immezelf. En zeker niet Immehum. Soms word je toch een beetje moe van het altijd maar positief willen zijn en vooral ook moeten zijn. Anders schijn je ’t niet te redden. Daar draait ’t om. Ik draai ’t liever om. Waarom niet gewoon Immezelf zijn terwijl anderen lekker doorleven met hun eigen leven. Laat mij maar dobberen. Ik red me wel. En wat als ik me niet red? Don’t worry, er zijn altijd vrienden die willen luisteren naar je of je verdriet willen delen. Alleen daarna, ja daarna…. Dan moet je er zelf weer mee dealen. Een Dealjurkie. Zou dat iets zijn. Die trek je aan en de ballast valt van je af. Problem solved. Je geeft ’t gewoon aan iemand anders die zich wel kan redden, denk je. Ik heb liever een oprecht Deeljurkie, toch weer een jurkie. Zo een dat met wie je dat wilt, je verdriet kunt delen, maar dat ’t dan weer niet met iemand anders word gedeeld. Dat je dat weet. Daar word ik dan weer vrolijk van.

Dank je wel, gastschrijver.

Mail bij nieuw jurkie